Reflectieblogs

Intensief

Het waren vermoeiende weken geweest, die laatste van het jaar. Niet eens zozeer druk, als wel intensief. Mijn werk bevatte enkele moeilijke gesprekken en belangrijke besluiten. Nieuwe opdrachten moesten voorbereid en zelf ging ik ook nog op training. Allemaal nuttig en inspirerend, maar ook: intensief.  Mijn hoofd zat vol, er kon niets meer bij. Ik wilde gewoon he-le-maal NIKS. Toevallig of niet: ik werd geholpen doordat ik tijdens een familie-uitje faliekant onderuit ging bij het schaatsen. Ik viel op mijn stuitje en kon daarna… even helemaal niks!

Wandelen

Al mijn sportieve kerstvakantieplannen konden de kast in. Staan ging, maar bukken niet en zitten was lastig. Eigenlijk was lopen het enige dat ik een beetje comfortabel kon. En als je dat nog niet van mij wist, dan weet je het nu: ik ben gek op wandelen. Zo zag mijn kerstweek er dus uit: niks doen en elke dag lopen. Liefst twee keer. Zonder enige sportieve ambitie. Beetje lezen, wandelen. Taart bakken, wandelen. Het weer hielp mee: ik genoot van de knisperende kou in de ochtend en de laagstaande winterzon in de middag. Ik keek naar de koolmezen (altijd in een groepje) en een enkele roodborst (altijd alleen). En verder niks. Zo kwam langzaam alles tot rust. Samen met mijn rug ook mijn hoofd.

Nokvol

Ik zag het ook bij mijn opdrachtgevers. De directeuren, bestuurders, adviseurs, managers, professionele vrijwilligers, coördinatoren en docenten waar ik mee mag werken: de agenda nokvol tot aan de laatste dag voor het kerstweekend. De uitgebluste blikken, de verzuchtingen van alles wat nog moest maar eigenlijk niet meer ging. En toch: iedereen bleef doorgaan, hun best doen, doen wat er doen viel. Normaal denk ik altijd: tijd nemen is een keuze, even reflecteren, hoe kort ook, helpt je alweer op weg. En daar geloof ik nog steeds in. Maar ik hoorde én voelde nu ook dat zelfs dat soms niet gaat (iemand zei me letterlijk: “Ja Mare, ik weet het, maar hoe dan ?!”). Soms is niks moeten en niks doen het enige – en allerbeste-  dat je kunt doen.

En jij?

Zat jij ook in de ratrace voor het einde van het jaar? En hoe was jouw kerstweek? Hopelijk heb jij kunnen doen wat je nieuwe energie geeft. Samenzijn met familie, vrienden of je gezin. Op vakantie, sporten, of… even niks. Ik wens je voor het nieuwe jaar dat je dat vast kunt houden. Want als je niet zo nu en dan tijd maakt voor het opdoen van energie of even afschakelen indien nodig, kan dat op termijn ernstige gevolgen hebben. Hoe loyaal en gedreven je ook bent, je werk en dierbaren hebben meer aan je als je luistert naar je eigen behoeften.

Ik wens je dan ook een mooi nieuw jaar vol betekenisvol werken en spannende projecten. En op z’n tijd ook… niks!