Reflectieblogs

Glanzend

Het is weer tijd om wat tuinmeubels in de verf te zetten. Ik vind het heerlijk een nieuwe pot verf te openen en er voor de eerste keer mijn kwast in te dopen. Maar iedere keer valt het me weer tegen hoeveel voorbereidend werk ik moet doen voordat ik echt met schilderwerk kan beginnen. Het kost me altijd dagen om schoon te maken, te schuren, gaatjes weg te werken, te plamuren, gronden en zelfs nog een keer die riedel. Het valt iedere keer weer tegen - maar des te groter is de beloning: Dat ik eindelijk die pot met glanzende lak open mag maken en aan het ‘echte’ werk kan beginnen.

Valkuil

Met het beginnen aan een verandering of vernieuwing is het niet anders. Eerst onderwerp je je organisatie aan een inspectie om zeker te weten dat er geen achterstallig onderhoud ligt. Als dat wel blijkt te zijn, is het belangrijk dat eerst op te lossen. Eigenlijk een soort schuren en plamuren. Dat is niet leuk, want je wilt vooruit. Je wilt die pot verf openen! We kijken niet graag achterom, we zeggen dan dat ‘we niet in het verleden blijven hangen’ en dat we ‘het positief willen houden’.  Maar niet eerst oplossen wat nodig is, is een valkuil. Net als dat de rotte plekken in het hout binnen de kortste keren door de verse lak breken, kun je in een organisatie last houden van onderliggende problemen. Je hoeft daarvoor niet in het verleden te blijven hangen, want het afpellen van oude verflagen is ook werken aan vernieuwing. De kunst is dat glanzende hout voor ogen te houden maar wél eerst te gronden.

Betekenisvol

Maar genoeg metaforen: wat bedoel ik nu precies? In een organisatie is dat bijvoorbeeld werken aan de teamsamenstelling. Het oplossen van onderliggende conflicten tussen teamleden (blog microklimaat) of het aanpakken van de wijze van communicatie en besluitvorming (blog pokeren). Of nog fundamenteler: voeren jullie regelmatig reflectie- en jaargesprekken? En doe je dat ook betekenisvol? Dus niet het afvinken van een lijstje of het invullen van een formulier, maar een goed gesprek over de betekenis van het werk, over kansen en mogelijkheden? Luister je echt en geïnteresseerd? Gaan jullie moeilijke gespreksonderwerpen niet uit de weg? Geef je ook opvolging aan zo’n gesprek en vraag je als leidinggevende zelf ook feedback? Geen zinvol ingerichte gesprekscyclus is een potentieel rotte plek in je organisatie. Goed inrichten is gronden; goed uitvoeren en opvolgen geeft glans!

En jij?

Heb jij het gevoel dat je niet zo goed vooruit komt in je traject? Schiet je verandering niet op of komt je werk niet zo goed uit de verf? Dat kan het zijn dat je eerst een stapje terug moet doen. Wat is de reden dat mensen niet meegaan in de verandering? Wat belemmert ze? Krijgen ze de aandacht die ze verdienen? Voeren jullie het gesprek over wat er echt speelt? Het is goed daar op te focussen in plaats van harder te duwen. Een stap terug zetten, kan frustrerend zijn. Maar op lange termijn loont dat - neem dat maar van mij aan!